นิทานตุ๊กตา

ความรักไม่เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งทั้งนั้น แต่อาจเป็นทั้งหมดทั้งมวลนั้น เสมอมา และเสมอไป ‘นิทานตุ๊กตา’ มีที่มาจากคำสัญญาที่ ‘พีรณัฐ’ ได้ให้ไว้แก่ใครคนหนึ่ง เป็นคำสัญญาที่ไม่ได้ออกปากไป ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะรับรู้หรือเปล่า แต่เขาก็ยึดมั่นมันมาตลอด เพราะอาจเป็นไม่กี่อย่างที่เขายังเกาะเกี่ยวไว้ได้ ในวันที่แทบไม่เหลืออะไรเกี่ยวกับใครคนนั้นแล้ว ต่อเมื่อมิติกาลหมุนเวียน โลกแห่งความจริง ความฝัน อดีต ปัจจุบัน และอนาคต สอดประสาน การพบเจอที่ไม่คาดคิดจึงหวนกลับมา สิ่งที่เกิดบนโลกเป็นปัจจุบัน แต่ก็มีอดีตกาลแสนไกลให้มองเห็นด้วยตา แม้สัมผัสด้วยประสาทอื่นๆ ไม่ได้ ทว่าความอิ่มเอมอบอุ่นนั้นเป็นสัมผัสพิเศษอีกรูปแบบ… ใครบางคนอาจเรียกความพิเศษนี้ว่าปาฏิหาริย์